نشنال جئوگرافیک شماره ۵۴ – انسان آینده

200.000 ریال

در شماره‌ی ۵۴ نشنال جئوگرافیک فارسی با موضوع انسان آینده خواهید خواند:

  • ۳ پرسش: نظر جفری راش، در ایفای نقش یک نابغه
  • داخل آب: زباله، ماهی و نقاط حساس. خارج از آب: مردم سراسر دنیا
  • زندگی پس از داعش: با پیش‌روی عراقی‌ها و نیروهای موتلفه برای بازپس‌گیری موصل، عراقی‌های پناهنده روایات هولناکی را از دو سال زندگی زیر سلطه‌ی داعش بازگو می‌کنند.
  • تغییرات اقلیمی: ۷ نکته که باید بدانید: شواهد علمی در مورد تهدیدهایی که متوجه کره‌ی زمین است و این‌که چگونه آن‌ها را تسکین کنیم.
  • آیا ما در حال تکامل هستیم؟: بله، تحت تاثیر فرهنگ‌ها و تکنولوژی.
  • منزلگاهی در دامنه‌ی کوه: چگونه اهالی یک روستای پاکستانی، از خارجی‌ها مهمان‌نوازی می‌کنند. مردم محلی قصد دارند از علف‌زارهای مورد نیاز گلاداها مراقبت کنند.
  • خرابه‌های مینیاتوری: مینیاتورهای جالب هنرمند، شهرهای متروک و تسخیرشده توسط طبیعت را به ‌تصویر می‌کشد.
  • رقابت با گرمایش زمین: بومی‌های آلاسکا امیدوار هستند آثار هنری اجدادی خود را قبل از پیش‌روی دریا از زیر خاک نجات دهند.

قطع

وزیری

ناشر

سردبیر

بابک نیکخواه بهراهمی

زبان

فارسی

مدیر مسئول

منصور نیکخواه بهرامی

دوره‌ی نشر

صفحات

130

نویسنده

, , , , ,

در انبار موجود نمی باشد

توضیحات

تفتیش تاریخ، درک آینده

«ما از کجا آمده‌ایم، یا به‌ کجا خواهیم رفت؟» دوتا از مهم‌ترین سوال‌هایی هستند که همیشه انسان را به چالش کشیده‌اند. شاید تکامل، پیشرفت تکنولوژی و علوم فقهی و فلسفی، روزی پاسخ این سوال‌ها را کشف کنند. اما تا آن روز، مثل یک پازل بسیار بزرگ فقط تکه‌های اندکی از گذشته و آینده پیدا شده‌اند که متاسفانه از آن تصویر کلی، چیزی به ما منتقل نمی‌کند. درک این‌که به کجا خواهیم رفت، شاید هیچ‌گاه به‌طور کامل مشخص نشود. اما با بررسی گذشته و تاریخ، شاید یک تصویر شفاف از این‌که از کجا آمده‌ایم، کسب کنیم؛ اما چگونه؟

یکی از راه‌های موثر برای کشف گذشته، کاوش‌های باستانی با روش‌های درست و بازنویسی تاریخ به ‌صورت صحیح است. اغلب مردم فکر می‌کنند هدف از کاوش‌های باستانی کشف گنجینه‌های ارزشمند طلا و نقره است. بله، شاید به لحاظ ارزش مالی این گنجینه‌ها ارزشمند تلقی شوند، اما گنج واقعی در آثار باستانیِ خیلی ساده‌تر که شاید من و شما به آن‌ها توجهی نکنیم، نهفته است؛ در بقایای کوزه‌ها و ظروف شکسته، وسایل بی‌ارزش شخصی که در کنار فردی دفن شده‌اند و باقی‌مانده‌ی شهرها و کتیبه‌های سنگی. با جمع‌آوری و بررسی این آثار است که می‌توانیم رژیم غذایی، آداب و رسوم، فرهنگ، دانسته‌ها و دنیای مردم قدیم را کشف کنیم. در نسخه‌ی گذشته خواندیم که چگونه با آثار کشف‌شده‌ی جدید، تاریخ وایکینگ‌ها کلا بازنویسی شد و مشخص شد که تا کجاها پیش‌روی کرده ‌بودند.

از نظر من، چون ماشین زمان هنوز اختراع نشده ‌است، محافظت از آثار باستانی و گنجینه‌های گذشته یکی از مهم‌ترین وظایف دولت‌ها و تک‌تک مردم است. حتی اگر قبیله‌ای کهن، تاریک‌ترین و منفورترین مردم دنیا تلقی شوند، نباید آن‌ها یا آن‌چه را از آن‌ها باقی ‌مانده، نابود کنیم. این‌که تا امروز چه مقدار از آثار باستانی دنیا غارت یا نابود شده، به‌طور کامل مشخص نیست. اما در طول تاریخ گروه‌های افراطی همچون داعش، کم نبوده‌اند که در اوج حماقت بخشی از تاریخ انسان را نابود کرده‌اند، یا آثارش را به یغما برده‌اند. به ‌نظر من گروه‌های افراطی مانند داعش در محکمه‌ی قضایی علاوه بر جنایاتی که بر مردم منطقه روا داشته‌اند، باید به‌خاطر نابودی تاریخ هم بازخواست شوند؛ تا درس عبرتی شود برای نسل‌های آینده. طی جنگ جهانی دوم هم بسیاری از آثار تاریخی و هنری اروپا و دنیا توسط نازی‌ها یا نابود شدند یا به یغما برده ‌شدند. جای بسی شکر است که بسیاری از این آثار در بحبوحه‌ی جنگ و پیش از سرنوشتی نامعلوم بازپس گرفته ‌شدند.

امیدوارم این روزها، ارزش واقعی آثار باستانی، به‌خاطر تمرکز بیش از حد ما بر مبارزه با تروریسم و افراطیون، یا حتی به‌خاطر توجه بیش از حد بر تغییرات اقلیمی، به فراموشی سپرده نشود. شاید درک و کشف گذشته منجر به درک و کشف آینده شود.

طرح روی جلد

از شکارچی–گردآورنده‌های عصر حجر تا پیش‌گامان تکنولوژی‌های پیشرفته‌ی امروز، انسان‌ها به‌طور فزاینده‌ای تکامل را به‌ دست گرفته‌اند. آینده‌ی گونه‌ی ما به چه سمتی پیش خواهد رفت؟

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “نشنال جئوگرافیک شماره ۵۴ – انسان آینده”